Vladimir Matijević, istaknuti Srbin u Hrvatskoj, rođen je 22. jula 1854. godine, kao treće dete Petra Matijevića, kapetana u nekadašnjoj VII kompaniji slunjske 4. graničarske regimente. Njegovo obrazovanje počelo je u regimentskoj školi u Turnju kod Karlovaca, ali je ubrzo prebačen u realku u Rakovcu. Na njega je snažno uticaj imao prota Nikola Begović, koji je pomogao da se oblikuje njegov budući put. Nakon završene realke, Matijević se preselio u Beč gde je pohađao Višu trgovačku školu, fokusirajući se na posredničku i komisionu trgovinu.
U svojoj autobiografiji, Matijević ističe kako je uspeo da podigne i razvije svoju radnju, koja je postala jedna od najorganizovanijih u Austrougarskoj. Njegova ključna inicijativa bila je osnivanje „Privrednika” 1897. godine, organizacije koja je imala za cilj da odgovori na slabosti srpskog društva, posebno na nedostatak srednjeg privrednog staleža. Matijević je smatrao da je ovaj sloj, koji obuhvata advokate, lekare i državne činovnike, ključan za stabilnost i prosperitet srpskog naroda. Njegova organizacija uspešno je delovala sve do 1941. godine, a Matijević je bio svestran lider koji je imao značajan uticaj na privredni razvoj Srba u Hrvatskoj.
Pavle Aršinov, profesor i urednik lista „Privrednik”, naglašavao je važnost privrednog pokreta kao osnove političke moći jednog naroda, ističući da ekonomska snaga direktno utiče na političku poziciju. Njegove reči mogle bi se smatrati pozivom na akciju za Srbe u Zagrebu, pozivajući ih da se ekonomski ojačaju.
Još jedan značajan lik među Srbima u Zagrebu bio je dr Livije Radivojević, rođen 12. juna 1821. godine. Njegovo obrazovanje obuhvatilo je gimnaziju u Sremskim Karlovcima, filozofiju u Segedinu i pravo u Pešti. Kao mladi advokat, brzo je napredovao u karijeri, postavši predsednik županijskog sudbenog stola u Rumi, a kasnije i pomoćni izvestilac pri Višem zemaljskom sudu u Temišvaru. Njegova karijera i doprinos pravnoj praksi ostavili su značajan trag među Srbima.
Baron Jovan Živković, istaknuta figura u srpskoj zajednici, takođe je imao značajnu ulogu u Zagrebu. Rođen 11. aprila 1826. godine u Sremskim Karlovcima, Živković je bio aktivan učesnik u političkim događajima svog vremena. Njegovo delovanje obeleženo je sudelovanjem u proslavi Zmajeve pedesetogodišnjice rada, koja je izazvala protivljenje i demonstracije. Živković je bio osnivač Srpske banke u Zagrebu, a njegova karijera obuhvatila je više značajnih pozicija, uključujući predsednika Stola sedmorice.
Njegove političke ambicije obuhvatale su borbu za autonomiju Hrvatske, kao i unapređenje srpskih prava u okviru Habsburške Monarhije. Živković je bio jedan od prvih koji je radio na jačanju ekonomske pozicije Srba, prepoznajući da je ekonomska moć ključ za političku samostalnost naroda.
U okviru srpskog političkog delovanja pre generacije koja je donela hrvatsko-srpski koalicioni sporazum, Živković je bio ključna figura koja se zalagala za prava Srba, boreći se za očuvanje identiteta i autonomije. Njegovo delovanje na Blagoveštenskom saboru 1868. godine pokazalo je njegovu posvećenost tradicionalnoj srpskoj politici, dok su njegovi politički protivnici prepoznali značaj njegovih zasluga, koje su doprinele razvoju srpske ekonomije i društva.
Živković je preminuo 26. marta 1902. godine u Zagrebu, ostavljajući iza sebe bogatu ostavštinu i uticaj koji će se osećati još dugo nakon njegovog odlaska. Njegova borba za srpske interese i autonomiju u Hrvatskoj ostaje inspiracija za buduće generacije.
Sutra se očekuje da se osvrnemo na veleizdajnički proces koji je uzdrmao bečko pravosuđe, a koji je dodatno ukazao na napetosti unutar Habsburške Monarhije i položaj Srba u društvu.
