Srbi Zapadne Slavonije preživeli su brutalni progon u prvim danima maja 1995. godine, kada su hrvatske vojno policijske snage napale ovu oblast Republike Srpske Krajine. Ova akcija, poznata kao „Bljesak“, rezultirala je proterivanjem najmanje 15.000 ljudi, dok je 283 osobe srpske nacionalnosti izgubilo život. Ovaj događaj predstavljao je kulminaciju sistematskog etničkog čišćenja Srba iz Zapadne Slavonije, koje je započelo početkom devedesetih godina, u vreme raspada Jugoslavije.
Tijekom decembra 1991. godine, progon Srba se već odvijao širom Slavonije, gde je oko 70.000 Srba proterano iz svojih domova. Tokom tog perioda, formirani su logori poput „Pakračke poljane“ i „Marinog sela“, gde su srpski civili bili zatvoreni. U vreme napada u maju 1995. godine, deo Zapadne Slavonije je bio pod zaštitom UN, ali su hrvatske snage, ignorirajući međunarodne obaveze, napale ovaj sektor.
U ranim jutarnjim satima 1. maja 1995. godine, četiri brigade Hrvatske vojske i više specijalnih formacija započele su ofanzivu na južni i centralni deo Zapadne Slavonije, napadajući iz više pravaca. UN trupe, koje su bile zadužene za zaštitu civila, povukle su se u svoje baze, ostavljajući stanovništvo na milost i nemilost napadačima. Agresija je bila usmerena na razbijanje snaga Srpske vojske Krajine, čime je planirano odstranjivanje srpskog stanovništva sa ovog područja.
U tom trenutku, hrvatske snage brojale su oko 7.200 vojnika, dok je Srpska vojska Krajine imala samo oko 4.000 ljudi. Vojne operacije su se odvijale u trajanju od nekoliko dana, a na strani Hrvatske vojske poginulo je 42 vojnika, dok je 162 ranjeno. S druge strane, 283 srpske nacionalnosti su izgubile život, a procene govore da je između 15.000 i 18.000 Srba proterano iz svojih domova.
U trenutku kada su srpski civili pokušavali da pobegnu prema severu, kolone izbeglica su bile na meti artiljerijske i vazdušne paljbe. Hrvatsko ratno vazduhoplovstvo napadalo je srpske ciljeve, a tokom ovih napada stradalo je više civila, uključujući i decu. Kada je srpsko stanovništvo proterano, hrvatske snage su očistile teren i uklonile tragove, pre nego što su predstavnici međunarodnih organizacija mogli da pristupe tom području.
Tokom ovog perioda, približno 1.450 osoba srpske nacionalnosti je uhapšeno i odvedeno u logore širom Hrvatske, gde su im suđeno na osnovu lažnih optužnica. Većina Srba koji su bili proterani iz Zapadne Slavonije ostala su u Republici Srpskoj, dok se samo oko 1.500 njih, pretežno starijih, vratilo u svoje domove.
Međunarodni tribunal za bivšu Jugoslaviju u Hagu oslobodio je odgovornosti hrvatske generale Gotovinu i Markača za zločine počinjene tokom operacija „Bljesak“ i „Oluja“. Ova oslobađajuća presuda ostavila je duboke rane među preživelima i porodicama žrtava, koje i dalje traže pravdu i priznanje svojih patnji.
S obzirom na sve ove događaje, sećanje na progon Srba iz Zapadne Slavonije ostaje snažan podsetnik na stradanja koja su se odvijala u ratnim vremenima, kao i na važnost istine i pravde u postkonfliktnim društvima. Srbi iz ovog dela Hrvatske i dalje se suočavaju sa posledicama ovog nasilja, a sećanja na prošlost ostaju duboko ukorenjena u kolektivnoj svesti.
